Skip to content →

Category: VERYTHAI

ไทยเกิ๊นนนนน

Eco Car จะมาเร้ออออ?

Eco Car เป็นโปรเจคความหวังของมวลมนุษยชาติเลยกระมัง ใครๆ ถึงแห่กันมาลงทุนในประเทศไทยที่สนับสนุนโปรเจคนี้สุดๆ ข้อดีของ Eco Car คือจะเป็นรถที่มีขนาดเล็ก เหมาะแก่การใช้งานระยะใกล้หรือในเมือง ผ่านมาตรฐานไอเสียยูโร 4 และกินน้ำมันแค่ 20 กิโล/ลิตร ที่แน่ๆ บริษัทที่ยื่นผ่าน BOI ของเรามาแล้ว มีตั้งแต่โตโยต้า, ฮอนด้า, มิตซู, ฟอร์ด, นิสสัน, โฟล์ค…

Continue reading Eco Car จะมาเร้ออออ?

6 Comments

ประชาธิปไตยไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก

ประชาธิปไตยแบบไทยๆ เป็นระบอบการปกครองสุดคลาสสิคแห่งหนึ่งในโลก เป็นความภาคภูมิใจของคนไทยที่มากกว่าสนามบินกลวงๆ ที่เหล่าพันธมิตรไปปิดล้อมเยอะเลยครับ ประชาธิปไตยในประเทศไทย มีอายุได้ 60 กว่าปีเองครับ อายุขนาดนี้เทียบเท่ากับคนเข้าสู่วัยเกษียณแล้ว มีความนิ่งในภาวะอารมณ์และเก๋าเกมพอดู เป็นที่พึ่งพิงให้กับรุ่นน้องที่ตามมาได้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว 60 กว่าปีนั้นเป็นแค่เด็กมัธยมเกรียนๆ คนนึง ที่คิดว่าตัวกูถูกต้องที่สุด อยากจะทำอะไรห่ามๆ ก็ทำเพราะนี่คือสิทธิเสรีภาพที่ตนเองมี ไม่สนใจพ่อแม่ สิ่งแวดล้อม สังคมรอบข้าง หรือคิดถึงอนาคตว่าวันนึงจะเป็นเช่นไร แค่เล่นสนุกไปวันๆ หรือเผ้อฝันไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย ระบอบไม่ได้เกรียนนะครับ แต่คนที่มองระบอบนั้นมองในมุมของความเกรียน…

Continue reading ประชาธิปไตยไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก

One Comment

7 กิจกรรมเสริมทำเงิน ที่ขาดไม่ได้ในงานวันรับปริญญา

1. ช่างภาพ แม้ว่ากล้องดิจิตอลจะกลับมาเป็นหอกข้างแคร่ให้กับบรรดาช่างภาพที่รับถ่ายภาพ เพราะราคาที่ถูกลงทั้งตัวเครื่อง และความที่ไม่ต้องใช้ฟิล์ม แล้วได้คุณภาพอย่างโปร แต่ก็เป็นเรื่องดีของช่างภาพที่เปิดโอกาสให้คนที่แค่จับกล้องเป็น และรักการถ่ายภาพ สามารถมาทำอาชีพเสริมนี้ได้อย่างง่ายดาย ราคาส่วนใหญ่แล้วแต่ตกลง มีตั้งแต่หลักหมื่นบาท / วัน จนถึงหลักร้อย!   2. ช่างแต่งหน้า ทั้งช่างแต่งหน้าประจำร้านเสริมสวยหน้าปากซอย, เพื่อนที่มีความสามารถพอที่จะใช้เครื่องสำอางได้ หรือช่างแต่งหน้ารุ่นใหญ่ดูแลหน้าตาให้ศิลปิน ต่างถูกเกณฑ์มาเกือบทั้งวงการตั้งแต่ตีสอง แต่งหน้าบัณฑิตที่อยู่ในภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น ที่เคยพบเจอการรวมตัวของช่างแต่งหน้าในที่เดียวกันมากที่สุด คือ การไปถ่ายงานที่ขอนแก่น…

Continue reading 7 กิจกรรมเสริมทำเงิน ที่ขาดไม่ได้ในงานวันรับปริญญา

Comments closed

สร้างเมืองด้วยบาทา! โปรดเลือกชูวิทย์

จากเหตุการณ์นี้ ผมตั้งข้อสังเกตดังนี้ครับ 1. สิทธิของสื่อมวลชนทุกวันนี้มีมากเกินไปหรือเปล่า ความพยายามละลาบละล้วงเกินงามเพื่อให้เกิดประเด็นไปขายต่อได้นั้นผมว่ามันเกินไป หรือแม้แต่ข่าวประเด็นเดิมซ้ำกันทุกช่องผมก็ว่ามันง่ายไป การวิเคราะห์ข่าวดีๆ แทบจะไม่มีในเกือบทุกช่อง ถึงแม้ว่าจะล้วงลึกแค่ไหน แต่มันก็เป็นเพียงประเด็นจุดอ่อนจุดด้อยกันไป และนี่อาจเป็นเหตุนึงของสื่อมวลชนแบบผู้จัดการ ที่อาศัยข้อมูลเก่าๆ มีประเด็น และเพิ่มการวิเคราะห์ (แบบใส่อารมณ์และคำหยาบเยอะๆ) ทำให้คนคล้อยตามและเห็นภาพได้ชัดกว่า 2. ความเป็นมืออาชีพของคุณวิศาล ดิลกวาณิชไม่มีเลยครับ พูดง่ายๆ คือ “ไม่เก๋าเกม” ผมเห็นผู้สมัครผู้ว่า กทม. ไปออกรายการไหนๆ…

Continue reading สร้างเมืองด้วยบาทา! โปรดเลือกชูวิทย์

One Comment

การเมือง เรื่องเงินทอง

เมื่อวันศุกร์ที่แล้วผมนั่งแท๊กซี่จากที่ทำงานไปเอแบค หัวหมากเพื่อเตรียมต่อรถของบริษัทอีกแห่งไปถ่ายงานที่จันทบุรี ระหว่างนั้นพี่คนขับรถเปิดวิทยุรายงานข่าวพอดี เราก็คุยกันเรื่องข่าวสารทั่วไป และชะงักลงตรงเรื่อง “เงินของคุณทักษิณ” ตามปกติแล้ว กฎข้อหนึ่งที่ถูกบัญญัติเพิ่มหลังจากเหตุการณ์ปฏิวัติ 19 กันยา 49 ก็คือ ห้ามคุยเรื่องการเมืองบนรถแท๊กซี่ ฮ่าๆ อันที่จริงวัฒนธรรมการเมืองแบบไทยๆ อย่างหนึ่งที่มีปัญหาคือ เราไม่เคยพูดเรื่องการเมืองเป็นกิจวัตรกัน พอพักหลังมีประเด็นการเมืองขึ้นมาแล้วอยากจะพูด ก็จะต้องเกิดเรื่องตามมาทุกครั้งไป ไม่ว่าจะอยู่ข้างไหนแบบที่ทั่นนายกฯ หมักต้องการก็ตาม ผมพยายามเออออห่อหมกไปตามประสา แต่เรื่องที่น่าสนใจต่อจากนั้นคือ พี่คนขับบอกว่า อาทิตย์นี้แถวอิสานจะมีการเลือกตั้ง…

Continue reading การเมือง เรื่องเงินทอง

One Comment

ถ้าคนไทย “อิน” เกมกัน มันก็คงจะดี

เรามาร่วมภูมิใจให้กับความสามารถของเด็กไทยกันหน่อยครับ ที่ได้เป็นข่าวระดับโลกกันอีกครั้ง และข่าวที่น่ายินดีเช่นนี้ได้กลบข่าวบ้านๆ อย่างเด็กไทยได้แชมป์โลกการใช้โปรแกรมของไมโครซอฟท์ไปเลย เพราะมันคือข่าวที่เด็กติดเกม Grand Theft Auto หรือ GTA แล้วก่อคดีฆ่าคนนั้น ได้กลายเป็นคดีที่เกิดขึ้นจากเกม GTA เป็นครั้งแรกของโลก! โอ้… ปรบมือให้สามที ถ้าประเทศไทยเรา “อิน” กับเกมคอมพิวเตอร์ เหมือนที่แม่บ้านทั่วไปอินกับละครน้ำเน่าหลังข่าวถึงขนาดเอาทุเรียนตบหน้าตัวอิจฉาได้ (ซึ่งจริงๆ ก็ควรจะจารึกความอินในละครไทยไว้ด้วยเช่นกัน) งั้นเรามา “อิน” เกมอย่างสร้างสรรค์กันเถอะ…

Continue reading ถ้าคนไทย “อิน” เกมกัน มันก็คงจะดี

Comments closed

ขนส่งมวลชนฟรี เพื่อประชาชน?

ความรู้สึกที่คิดว่าการนั่งรถเมล์ไป – กลับบ้านเองคนเดียวเป็นเรื่องที่ “เทพ” มากๆ เกิดขึ้นเมื่อตอนป.3 ครับ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครคือคนแรกในรุ่นผมที่ทำแบบนั้น แต่ผมก็ได้มีโอกาสนั่งรถเมล์ไปเรียนหนังสือแบบจริงจังก็ตอน ป.4 เป็นต้นมา แม้กระทั่งมียานพาหนะเป็นของตัวเองแล้ว (มอเตอร์ไซค์) แต่ก็ไม่ขัดข้องกับการนั่งรถเมล์แต่อย่างใดครับ ขณะเดียวกัน การนั่งรถไฟหวานเย็นกลับบ้านเองก็น่าจะเริ่มต้นซักช่วง ป.5 มันเป็นความรู้สึกชิลๆ บอกไม่ถูก เมื่อรถไฟค่อยๆ เลาะหลังตึกที่คุ้นตาในเมือง ก่อนที่จะวิ่งผ่านทุ่งหญ้าทุ่งนาแถวบ้านผม คนก็ไม่เยอะ ราคาถูก และใช้เวลาเดินทางไม่นานนัก…

Continue reading ขนส่งมวลชนฟรี เพื่อประชาชน?

Comments closed