(ขอบคุณรูปจาก donuzz.com) |
จากชุดแรก I’m in love ชุดสอง Magic Moment และชุดล่าสุดอย่าง Song for tomorrow เราได้เห็นพัฒนาการของ Friday ในหลายส่วนอยู่เหมือนกัน เพราะทั้ง ตรัย ภูมิรัตน (บอย), อดุลย์ รัชดาภิสิทธิ์ (ดุลย์), และ เกรียงไกร วงษ์วานิช (หนึ่ง) ต่างก็หาประสบการณ์การทำงานให้กับตัวเองกันมาพอสมควร จนทำให้อัลบั้มนี้มีการเรียบเรียงเสียงประสาน (ศัพท์ลูกทุ่งมาก ฮ่าๆๆ) ได้อย่างลงตัวและน่าฟัง พอๆ กับอัลบั้มเดี่ยวของพี่บอยอย่างบุคคลที่ 3
แต่กระนั้นแล้ว หาก Friday เกิดและดังขึ้นได้ไม่ใช่อิทธิพลจากอัลบั้มแรกแต่อย่างเดียว แต่ได้อานิสงฆ์สำคัญจากการออกอัลบั้มเดี่ยวของพี่บอย ฝีไม้ลายมือในการเขียนเพลงของเขา จนกระทั่งรวมเป็นอัลบั้มภายใต้นามปากกาว่า Zentrady และ Magic Moment ก็เป็นการตอกย้ำความสำเร็จของวงนี้ จนทำให้ผู้ฟังหน้าใหม่หลายคนต้องไปหาอัลบั้มในตำนาน I’m in love มาฟังเพื่อความเต็มอิ่ม และที่สำคัญอย่างปฏิเสธไม่ได้ คือ เพลงที่มีเนื้อหาที่พูดถึงความเหงา อ้างว้าง ว้าเหว่ น้อยใจ มากกว่าเนื้อหารักในเชิงสมหวังและเป็นบวก ในอัลบั้ม Magic Moment มีเพลงแนวนั้นเกือบครึ่งอัลบั้ม แต่พอเป็นอัลบั้มใหม่ Song for tomorrow กลับเต็มไปด้วยเพลงรัก และเพลงตามกระแส อย่าง “ร้อน” หรือเพลงบรรเลงสุดเพราะแห่งปี “เรารักในหลวง” |
ที่น่าฟังอีกอย่างนึงนอกเหนือจากความคมในเนื้อเพลงแล้ว ดนตรียังมีรายละเอียดให้ได้ฟังเยอะขึ้น มีการใช้เครื่องเป่าเพิ่มมิติเพลง กีต้าร์มีลูกเล่นเยอะขึ้น จังหวะของเพลงแตกต่างกันไปทำให้ฟังข้ามไปมาได้ไม่เบื่อ
นักคิดนักเขียนหลายคนเคยพูดว่า การเขียนบางทีก็ต้องใช้อารมณ์บางอย่างเป็นเครื่องผลักดันให้เราเริ่มจับปากกา นั่นอาจมีความหมายสะท้อนถึงอารมณ์ของพี่บอยในการเขียนเพลงอัลบั้มนี้ว่า อย่างน้อยเรื่องราวที่ให้คิดปวดหัวนั้นคงทุเลาลง และเราคงจะได้ฟังเพลงรักหวานๆ หลังจากในบุคคลที่ 3 มีเพลงอย่าง “ไม่มีเหตุผล” เพิ่มมากขึ้น แต่ผมก็ยังเสียดายอยู่ว่าในอัลบั้มนี้มันไม่มีเพลงจี๊ดใจอย่าง “หนาวนี้” หรือ “ต่างคนต่างรอ” อีกแล้ว
เอาเป็นว่า อัลบั้มนี้เหมาะสำหรับการฟังก่อนนอน หรือเที่ยวต่างจังหวัดโดยแท้ มีเพลงที่ผมเก็งว่าจะต้องติดหูผู้ฟังอย่าง “ชอบตอนนี้, สัญญาณแห่งรัก” แน่ๆ
คราวหน้าจะเขียนถึงวงที่ผ่านสิบปีเช่นกันอย่าง Bodyslam ครับ 
No comments yet. Be the first.
ฝากข้อความ หลังจากได้ยินเสียงสัญญาณ