Skip to content →

5 อัลบั้มเพลงไทย (ที่ผมซื้อ) ยอดเยี่ยมแห่งปี 2552

รอบปีที่ผ่านมาผมไม่ค่อยได้มีเวลาไปซื้อซีดีเพลงมากอย่างที่หวังไว้เพราะอยู่ห่างไกลแหล่งซื้อซีดีประจำ (ร้านดีเจสยาม) หรือที่พอกล้อมแกล้มได้อย่าง B2S ก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้ลูกค้าแกะซีดีลองฟังได้ก่อน จึงไม่กล้าเสี่ยงซื้อ กลัวจะเสียใจที่ซื้อซีดีมาฟังแค่รอบเดียว แล้วไปนอนรอความตายอยู่ในกล่องเหมือนเดิม

แต่ต้องบอกไว้ก่อนว่า หลายอัลบั้มอีกเช่นกันที่ดีมาก แต่ผมไม่ได้เลือกซื้อด้วยเหตุผลส่วนตัว เช่น เป็นของศิลปินค่ายใหญ่ ยังงัยยอดขายช่องทางอื่นก็ได้เยอะอยู่แล้ว หรือเป็นเพลงที่มีโอกาสฟังตามสื่อต่างๆ บ่อยเสียจนร้องได้โดยไม่เคยดูเนื้อเพลงจริงๆ

เริ่มนับถอยหลังได้เลยครับ

 

อันดับ 5 – อัลบั้ม Banglumpoo Band Blues : บางลำพู บลูส์

ผมชื่นชมในความกล้าของวงบางลำพู แบนด์มากครับ ที่ออกอัลบั้มบลูส์ท่ามกลางกระแส Kover (Korea + Fever) ที่กำลังก่อกวนวงการเพลงป๊อบเมืองไทย และกระแสเร็กเก้+สกาเกิ๊น ในหมู่วงการเพลงอินดี้เช่นนี้

น่าแปลกนะครับที่เราแทบไม่ค่อยได้ฟังเพลงบลูส์กัน ถ้านอกเหนือจากบทเพลงพระราชนิพนธ์แล้ว เราก็แทบนึกไม่ออกเลยว่าเราได้ฟังบลูส์จากศิลปินไทยจริงๆ กันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เท่าที่นึกออกก็มีแค่ “มาม่า บลูส์” เท่านั้นเองครับ

บางลำพู บลูส์ยังคงความเป็นบลูส์ได้ทั้งท้วงทำนองและเนื้อหา แม้อาจจะฟังไม่ลื่นหูเท่าไหร่ แต่เนื้อหาที่สะท้อนวิถีชีวิตที่ใกล้ตัว เศร้าๆ ปนรันทน เคล้ากับเสียงกีต้าร์แผดเล็กๆ แล้ว มันทำให้ผมโยกหัวตามจังหวะเพลงได้ไม่ยากเลยทีเดียว

 

อันดับ 4 – อัลบั้ม Telepathy : Yokee playboys

พี่โป้กลับมาแล้ว! เพลงเปิดตัวเพลงแรกอย่าง “ในวันหนึ่ง” แค่เพลงเดียวก็ทำให้ผมตัดสินใจซื้ออัลบั้มนี้มาครอบครองแล้ว และก็ไม่ผิดหวังจริงๆ ครับ กับเนื้อหาที่คมคายและดนตรีที่ละเอียดขึ้น หมดยุคของวงฟังค์ๆ เบลอๆ ไปแล้ว กลายเป็นเพลงที่มีซาวน์เป็นของตนเอง บวกกับเสียงร้องของพี่โป้ ที่ทำให้เพลงมันดูติ๊สขึ้นจริงๆ

ถ้าผมจำไม่ผิด Yokee Playboys ห่างหายจากอัลบั้มใหม่มานาน ส่วนพี่โป้เองยังมีผลงานให้ติดตามกันอยู่บ้างเนืองๆ อัลบั้มนี้แม้ไม่อาจทำให้พวกเขากลับมาสู่วงดนตรีทางเลือกอย่างที่เคยเป็นเมื่อก่อน แต่ก็ได้ปักหลักปักฐานให้กับชื่อๆ นี้และการันตีถึงคุณภาพเพลงที่ไม่เสื่อมคลาย

เพราะพวกเขาคือวงดนตรีในตำนานอีกวงครับ

 

อันดับ 3 – อัลบั้ม Medium Rare : บี พีระพัฒน์ เถรว่อง

อัลบั้มนี้เพิ่งออกมาไม่นานเท่าไหร่ ทั้งที่ฟังเพลงครบอัลบั้มแค่ไม่กี่รอบ แต่ผมถือว่าคุ้มค่าเป็นอันดับที่ 3 ครับ

เมื่อลองเปิดดูเครดิตในอัลบั้มนี้ ศิลปินที่มาร่วมงานกันภายใต้น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของบี เครสเชนโด้ หรือ บี พีระพัฒน์ ไม่น้อยหน้าอัลบั้มใดในรอบปีนี้เลยครับ มีตั้งแต่พี่โอ๊ต Street Funk Roller, โซ่ ETC โปรดิวส์โดยหนึ่ง จักรวาล, พี่ก้อ ณัฐพล ศรีจอมขวัญ แต่งเพลงโดยบอย โกสิยพงษ์, บอย ตรัย และพี่จิก ประภาส!

สิ่งที่โดดเด่นในอัลบั้มนี้คือความหลากหลายทางดนตรีจากคนคุณภาพมากมาย เพื่อแก้ไขจุดด้อยจากอัลบั้มที่แล้วที่ส่วนของดนตรีดูเบาไป ทำให้ทุกเพลงในอัลบั้มฟังเพราะ ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงอารมณ์หรือห้วงเวลาใดๆ

Medium Rare มันนุ่มนวลและอร่อยอย่างนี้นี่เอง

 

อันดับ 2 – อัลบั้ม Gold medal : The Begins

ภาพแรกที่ฟังครบทุกเพลงจาก The Begins พวกเขาได้พาผมไปพบกับ Bee Gees ในยุคเฟื่องฟูเข้าให้แล้วครับ

ผมไม่เคยมีโอกาสได้ฟังวงนี้เล่นสดเลยซักครั้ง แต่ถ้าเสียงเพลงมันบรรยายความเป็นภาพได้ เชื่อใจได้ว่าพวกเขาคงสะกดเราให้เคลิ้มไปกับดนตรี Soul และ R&B ที่ครบเครื่องทั้งเพลงช้า เพลงเร็วสไตล์เต้นรำ หรือเพลง Cover สไตล์ของ The Begins ที่นำเพลงประกอบโฆษณาอย่าง “เรื่องจริง” มาทำเป็นดิสโก้ ก็ทำได้ไม่เสียของจริงๆ

ความปราณีตในงานที่ทำ ทำให้เพลงที่อยู่ในอัลบั้มน้อยเกินกว่าเงินที่เสียไป ผมอยากจะฟังเพลงของพวกเขามากกว่านี้ จึงต้องหาเพลงที่พวกเขาได้ร่วมโปรดิวส์ให้กับศิลปินอื่นๆ ผมก็ยังคงติดใจเพลง “ความคิด” ในแบบดิสโก้ ที่ทำร่วมกับสแตมป์, เพลง First Love ที่ให้กฤษ AF6 มาร้อง และเพลงจนมุม ช้าๆ ซึ้งๆ โซลๆ โดย Tabby AF6

ไม่ธรรมดาสมราคาวงดนตรีเหรียญทองครับ

 

อันดับ 1 – อัลบั้ม Million Ways To Write Part 1 : Stamp

 ผมจำช่วงเวลาแรกที่อัลบั้มนี้ออกไม่ได้ครับ แต่กว่าจะได้ซื้อก็ต้องข้ามปี ประมาณช่วงเดือนกุมภาพันธ์ได้ นับจากวันนั้น ถ้าผมซื้ออัลบั้มนี้เป็นเทป นอกจากผมจะซื้อเก็บไว้ในรถ ในบ้าน ในซาวน์เบ้าว์ติดตัวแล้ว ป่านนี้เทปทุกม้วนคงยืดไปหมดแล้วครับ

ไม่เสียแรงที่เป็นเด็กปั้นของบอย โกสิยพงษ์เลยครับ ด้วยช่วงอายุ 20 ปลายๆ แต่มีมุมมองเพลงเชิงบวกตามสไตล์เจ้าพ่อเพลงรัก ผสมผสานกับความคิดสร้างสรรค์ที่หยิบจับมุมมองของคนช่วงวัยเดียวกันที่กำลังขับเคลื่อนวงการเพลงไทยจากยุคเน้นขายหน้าตานักร้อง เข้าสู่ยุคขายเนื้อหาสาระของเพลง

ทิศทางของเพลงไทยในปีหน้า เพลงเพราะๆ ที่เราจะได้ฟังกัน นอกเหนือจากการพูดขาดจากสองบอย (บอย โกสิยพงษ์, บอย ตรัย) แล้ว สแตมป์นี่แหละครับ ที่จะช่วยอาสาพาเพลงไทยไปสู่จุดรุ่งโรจน์อีกแรง

Published in VERYTHAI